Tussen bomen en herinnering Het dagelijks leven op de natuurbegraafplaats
Op de natuurbegraafplaats gebeurt meer dan je misschien denkt. Tussen de bomen werken collega’s aan het landschap, begeleiden ze families en maken vrijwilligers een praatje met bezoekers. Nabestaanden lopen naar een plek die voor hen bijzonder is, terwijl wandelaars rustig het pad volgen.
En ondertussen gaat de natuur haar eigen gang. Een vogel landt op een tak, een ree steekt het pad over, de wind beweegt door het gras.
In deze fotorapportage vangen we kleine momenten van een plek waar natuur, herinnering en het dagelijks leven samenkomen — soms in beelden, soms in een paar woorden van de mensen die je hier tegenkomt.
Marja Bennenbroek
Marja is 27 jaar en ze is zo’n beetje de oudste kistdraagster bij Draagkracht. Ze doet dit werk nu 3 jaar en werd ervoor getipt door haar oom. Ze vindt het heel fijn werk. ‘Tegenwoordig moet alles in kwantiteit gedaan worden en in de uitvaartbranche is het vooral heel veel in kwaliteit. Je neemt de tijd voor mensen en maakt het afscheid zo mooi mogelijk voor een familie. Zonder iets te zeggen.’
Kyra en haar kleinzoon
Kyra komt vaak op natuurbegraafplaats Landgoed Christinalust. Een open en vriendelijke verschijning. Vandaag is ze hier met haar oudste kleinzoon. We zien hem niet direct. Hij trekt zijn eigen plan. Hardloopschoenen aan en gaan. Het natuurgebied leent zich daar goed voor. Rustige paden. Ruimte. Lucht.
Hij start zijn ronde bij opa. Opa kreeg hier zijn natuurgraf. Vanaf die plek loopt hij zijn rondjes. Voor hem voelt dat goed. Samen, maar ieder op een eigen manier. Als hij terugkomt in het informatiecentrum, glundert hij.
“7,5 kilometer in 32 minuten,” vertelt Olivier trots.
Een knappe prestatie.
Maar misschien nog mooier: hoe generaties hier samenkomen. In beweging. In herinnering. In verbinding.
Gerard Kerkhoff
Met zijn cateringbedrijf verzorgt Gerard Kerkhoff regelmatig de catering bij uitvaarten op Landgoed Mookerheide. En ook in zijn vrije tijd wandelt hij er graag. ‘Ik ben opgegroeid in Heumen en ken elke vierkante meter in het natuurgebied; ik zal hier nooit verdwalen. Ik heb vroeger jarenlang als chef-kok op het jachtslot gewerkt en heb zelfs in het tuinmanhuisje gewoond dat in het gebied staat.’
Angelina
Angelina had een speciaal valentijnskaartje voor haar overleden opa gemaakt. Die wilde ze graag op de dag van de liefde bij het gedenkteken neerleggen maar ze is het kaartje vergeten. Dat is niet erg, want dat mag ook eigenlijk niet in de natuur worden neergelegd. Maar uit een vaas met witte bloemen die op haar kamer staat heeft ze wel 1 witte roos meegenomen. En dat mag wel. Een bloem neerleggen op die bijzondere plek.
Cees, Marijke en Wilma
Vrijwilligers Cees, Marijke en Wilma zijn bijna elke vrijdagochtend te vinden op Schoorsveld. “We doen elke week ander werk. Vandaag zagen we verschillende kleine boompjes om. Het zijn soorten die oorspronkelijk niet op Schoorsveld thuishoren. Op deze manier maken we ruimte voor soorten die we juist wel in het bos willen. Het is fijn werk om samen te doen!”
Janneke
“Ik ben Janneke, uitvaartondernemer bij ons familiebedrijf Van Gorp Uitvaartzorg. Ons uitvaartcentrum is tien minuutjes rijden van hier. We begeleiden dan ook veel uitvaarten op natuurbegraafplaats Huis ter Heide. Vaak van mensen die hier vroeger al wandelden in het natuurgebied.
De sfeer tijdens een afscheid hier is ongedwongen. Ik zie hoe mensen de ruimte voelen om zichzelf te zijn. Wat me ook opvalt: hoe uitbundig een ceremonie ook is geweest, zodra mensen de natuur inlopen worden ze vaak rustig. Ik vind het fijn om dan ook samen stil te zijn. Luisteren naar wat er is en gewoon even hier zijn, in het moment.”
Ron
Ron Hoenderboom van Naar Buiten natuurcoaching is regelmatig op Landgoed Mookerheide te vinden. Hij neemt mensen mee de natuur in voor individuele coaching of groepsactiviteiten zoals bosbaden. Hij helpt mensen ‘door de bomen het bos weer zien’, zoals op zijn website staat. ‘De bomen oordelen niet; ze zijn er en laten je zien wat jij op dat moment nodig hebt.’
Francette
Francette is al een paar jaar lang uitvaartleider bij Dela. Ik ontvang haar bij de slagboom op Heidepol. Samen wachten we op de rouwauto. Ze komt niet vaak op Heidepol maar met zichtbaar gemak en een opgeruimd gemoed begeleid ze de familie door de dag heen en maakt er een mooi afscheid van.
De Bosgroep
Iedere week komt Bosgroep de Vennen naar Landgoed Mookerheide om mee te werken in de natuur. Ze helpen de natuurbeheerders met takken sjouwen, bramen steken, struiken planten en boomstammen zagen om de natuurbegraafplaats nog mooier te maken. De bosgroep is onderdeel van maatschappelijke organisatie Driestroom die mensen ondersteunt met een afstand tot de arbeidsmarkt. ‘Ik vind het fijn om in het bos te werken, daar word ik rustig van’, aldus een van de mannen.
Charley
‘Het is de geboortedag van mijn oma’, vertelt Charley op 9 februari. Samen met haar moeder en een vriendinnetje bezoeken ze het natuurgraf van haar oma op Heidepol. Ze drinken een kopje thee bij het gedenkteken en daarna nog even schommelen. Charley is 8 jaar oud en eerder op de dag speelde ze nog in een toneelstuk. Vandaar die mooie vlechtjes in het haar. Dat heeft ze anders nooit, zegt ze.
Jaap van der Spek
Jaap rijdt voor uitvaartondernemers. Hij vervoert een overledene vanaf thuis of een uitvaartcentrum naar een crematorium of naar de laatste rustplaats. Dat doet hij al 12 jaar. Eigenlijk sinds hij met pensioen is. Hij was ambtenaar en nadat hij thuis kwam te zitten en van zijn vrije tijd dacht te gaan genieten, was hij dat stofzuigen al heel snel zat. Nu maakt hij 3 tot 4 ritten per week. ‘Het is heel mooi werk, dat moet ik eerlijk zeggen.’
