Veelgestelde vraag Mag ik zelf bepalen wat er op een gedenkteken komt?
Kort gezegd: Ja, dat mag.
Het gedenkteken op een natuurgraf is de enige zichtbare en tijdelijke markering: een houten schijf van 8 cm dik, gemaakt van naaldbomenhout uit een van de gebieden van Natuurmonumenten. Dit materiaal wordt op een natuurlijke manier opgenomen in de omgeving en past zo harmonieus in het landschap. Nabestaanden ontvangen na de uitvaart een brief waarin zij hun wensen voor de tekst of afbeelding kunnen aangeven.
Omdat wij geen onderscheid maken tussen mensen, wordt elk gedenkteken in hetzelfde lettertype en dezelfde letterhoogte gefreesd. De inhoud daarentegen is geheel vrij te bepalen. Vaak kiezen nabestaanden voor de naam van hun dierbare en diens geboorte- en sterfdatum. Maar ook een enkel woord, symbool of een persoonlijke afbeelding kan veelzeggend zijn. Voor inspiratie is er een beeldbank beschikbaar, al kan een eigen afbeelding ook, mits niet te gedetailleerd.
‘Een eenvoudig ontwerp laat ruimte voor wat echt betekenis heeft’
In onderstaande fotoreportage delen we enkele voorbeelden van gedenktekens.
Kijkt u mee?
Toon en Cisca Vos-van de Burgt - Maashorst
Hun kinderen zeggen hierover: “Ze waren een twee-eenheid. Ze waren bijna vijftig jaar getrouwd en deden alles samen. De een was niet compleet zonder de ander. Zo zijn ook de gedenktekens ontworpen. Twee helften die samen één hart vormen.” Ze konden elkaar niet missen. Toon en Cisca stierven 9 dagen na elkaar.
Stef en Carina – Schoorsveld
Wanneer ook Kelly’s moeder Karina overlijdt, wordt het gedenkteken van haar vader Stef vervangen voor een gedenkteken voor haar beide ouders. “Het is mooi dat je je eigen verhaal kwijt kan in het gedenkteken. Voor papa de ‘rock-vingers’ en de tekst: ‘For those about to rock, we salute you’. Voor mama ‘Enjoy the silence’ met een roos erbij. Mam heeft echt zitten giebelen om ‘haar tekst’ als tegenhanger van die van papa. Ook omdat iedereen die mijn ouders kenden, wist dat ze niet zo snel stil waren. Het gedenkteken is voor iedereen zo erg herkenbaar, dit is precies hoe ze waren. Het is ook mooi om de verschillende jaargetijden erin te zien. Het ziet er elke keer anders uit. Met een laagje sneeuw, donker door de regen of juist lichter door de zon.”
LEEF BLIJ - Landgoed Christinalust
De tekst “Leef blij!” staat voor wat Richard ons als gezin en iedereen die om ons heen stond in zijn ziekteproces, mee wou geven. “Leef blij en geniet!” Zo stond hij in het leven. En was ook zo blij met alles wat nog wel kon! Trots zijn we op hem. Dat geeft ons erg veel kracht en motivatie om door te gaan. Dit is een beetje de strekking van het verhaal achter het gedenkteken. Geen naam geen datum. Alleen “Leef blij!”
Into the arms of nature – Landgoed Christinalust
Bijen zijn altijd een rode draad in het leven van Jurgen geweest, waardoor deze fascinerende bijenwereld gelijkertijd onderdeel werd binnen ons gezin.
Van reguliere imkerij en bijendocentschap stapte hij over naar Biologisch Dynamisch imkeren om het Wezen en de Aard van de bijen centraal te stellen, waarin zich een dieper respect ontvouwde voor de natuurlijke cyclus van ‘de imme’.
We konden dan ook niet anders dan zijn as te verwerken in een zelfgemaakte urn van bijenwas, afkomstig van zijn eigen bijenvolken. In de zeshoekige vorm van een bijenraat hebben we zijn as overgedragen…’In the arms of Nature’.
Innige omarming – Heidepol
Op een speciale dag is haar as begraven. Losjes uitgestrooid in het as-natuurgraf. Ze was een vrijgevochten vrouw. En ze hield heel erg veel van haar katten. Op de rouwkaart stond een mooie afbeelding van een jonge vrouw in innige omarmingmet twee poezen. Dat wilde de familie ook op het houten gedenkteken. En na veel testversies is het gelukt! Haar naasten hebben het gedenkteken met alle aandacht op haar laatste rustplaats neergelegd, op de dag van de liefde, op Valentijnsdag.
Marathonloper – Huis ter Heide
“Onze marathonloper heeft de finish bereikt.” Toen haar man Ton eind vorig jaar overleed, was dat wat AnneMarie hardop zei. “Hij was een echte sportman….schaatsen, wielrennen….van alles vond hij leuk.” Hardlopen was Tons grote passie. “Toen hij hiermee moest stoppen vanwege knieklachten, gingen we samen wandelen.” Lachend voegt ze daaraan toe: “Hij ging wel mee, maar eigenlijk vond hij wandelen niks.” Ook later, toen Ton ziek werd, bleef hij met weemoed naar hardlopers kijken. “Dit zinnetje op zijn gedenkteken past dan ook helemaal bij hem. “
