Mijn beide ouders zijn al enige tijd geleden overleden en gecremeerd. Eerst stonden hun urnen bij het crematorium. Maar dat voelde na verloop van tijd niet meer goed. Ik heb ze meegenomen naar huis, in de hoop dat ik een plek zou vinden die beter bij hen past.
Een tijdje stonden ze gewoon bij mij thuis. Tot ik deze plek vond. En dat voelde meteen goed, hier komt alles samen.
Mijn ouders hebben elkaar ooit leren kennen op Landgoed ’t Stroot, pal naast Landgoed Christinalust. Mijn moeder was daar als dienstmeisje in dienst: ze woonde intern op het landgoed. Mijn vader kwam uit Drenthe naar Enschede om in de textielindustrie te werken en woonde als kostganger bij de tuinman van de familie Van Heek vlak bij het landgoed. Daar, tussen het groen en de bomen, begon hun verhaal.
Hoe mooi is het dat ze nu, zoveel jaren later, samen rusten op een landgoed dat zo dicht bij die plek ligt. Een plek die hen dierbaar was. En waar de natuur hen weer omarmt.
Ik ben eerst op de Open Dag geweest. Wat mij meteen opviel was de rust, de ruimte, en hoe goed alles werd uitgelegd. Daarna heb ik een afspraak gemaakt. Alles werd helder en transparant uitgelegd, er was ruimte voor vragen en ik voelde me op mijn gemak.
Het geeft veel rust, zo’n asnatuurgraf in een prachtige omgeving. Dat past precies bij mijn ouders: een plek in de natuur, waar alles op zijn eigen manier mag zijn. Voor mij als nabestaande is het een fijne plek om te wandelen en mijn ouders te herdenken.
Ik vind het ook heel relaxt dat ik voor mezelf al een mooie plek heb kunnen reserveren en dat mijn nabestaanden zich zodoende niet het hoofd hoeven te breken over mijn begrafenis.
Er is geen onderhoud, niemand hoeft zich verplicht te voelen om iets bij te houden. Dat geeft ook rust in praktische zin. En hoe mooi is het, dat je met een plek op de natuurbegraafplaats bijdraagt aan zo’n mooi gezond natuurgebied.