Vijf jaar natuurbegraafplaats Huis ter Heide ‘De natuur geeft alle ruimte’

Fleur en Saskia hadden beiden geen ervaring in de uitvaartbranche, toen ze vijf jaar geleden begonnen met hun werk op de nieuwe Natuurbegraafplaats Huis ter Heide.
Fleur was weleens op een natuurbegraafplaats geweest; haar schoonmoeder was daar begraven. “Wauw, je zou hier maar mogen werken, dacht ik destijds.” Die gedachte bleef hangen, tot daar ineens Huis ter Heide was. “Ik had dus wel een idee van wat ik kon verwachten, maar was alsnog blij verrast over hoe goed ik mezelf hier direct voelde.”

Saskia had nog geen concreet beeld van hoe het eraan toe ging, een natuurbegrafenis of het uitzoeken van een natuurgraf. “Ik ben het gaan ervaren tijdens mijn inwerkperiode op andere natuurbegraafplaatsen. Het was hartverwarmend om te zien met hoeveel zorg de collega’s daar de mensen ontvingen. Het voelde heel kloppend, ik werd er meteen blij van.”

Fleur voegt toe: “Op een nieuwe plek met een nieuw team iets gaan opbouwen en vormgeven, dat was heel bijzonder.” Saskia: “We hadden er met het hele team veel zin in!”

In het begin was er maar sporadisch een uitvaart. Inmiddels zijn dat er meerdere per week. “Het is niet te bevatten dat meer dan 1000 mensen inmiddels hun laatste rustplaats gevonden hebben op Huis ter Heide,” vertelt Saskia. “In het begin kende ik alle nabestaanden. Ik zou willen dat dat nu nog zo was, maar dat gaat helaas niet.”

De bloemenronde, het ophalen van verwelkte bloemen die zijn neergelegd bij de natuurgraven, is inmiddels een aardig omvangrijke klus. “In het begin deden we dat nog in ons eentje, in een uurtje tijd. Dat lukt echt niet meer,” lacht Fleur.

Betekenisvol. Zo wordt werken op een natuurbegraafplaats vaak genoemd. Saskia daarover: “Het is mooi om te zien welke impact de natuur op de mensen kan hebben. Als team zijn we ons ook allemaal erg bewust van waar we dagelijks mee bezig zijn. Met iets puurs. Met afscheid nemen, onontkoombaar en definitief. We willen met iedereen meedenken, in elke situatie zoeken naar passende mogelijkheden. Als team kunnen we daarnaast echt op elkaar bouwen.”

Minstens zo bevlogen als de collega’s ‘binnen’, zijn trouwens ook de natuurbeheerders. “Dan krijgen we in de teamapp bijvoorbeeld het berichtje dat de broedende bosuil drie kuikens heeft gekregen. Of dat er een bijzondere vlinder is gezien, of een nieuwe plantensoort. Die passie is zo aanstekelijk!”

Wat ze leren van de natuurbeheerders, kunnen Fleur en Saskia tijdens informatiegesprekken vervolgens weer delen met mensen. “Zo geven de natuurbeheerders de natuur hier een stem. Met hart, ziel en kennis.”

Tsja…die natuur. Haar schoonheid, rust, kracht maakt Huis ter Heide tot een unieke plek, of je er nu werkt of te gast bent. Fleur kan zich nog een van haar eerste afspraken op Huis ter Heide herinneren. “Een gesprek met een man en een vrouw. De vrouw wilde voor haarzelf een natuurgraf voor ooit vastleggen. De man wilde worden gecremeerd. Gaandeweg het gesprek zag hij de natuur en veranderde hij van gedachten. Inmiddels is hij hier begraven.”

Er zijn de afgelopen jaren zoveel momenten geweest die haar raakten, vertelt Saskia. “Hoe intens een moment ook kan zijn, alles mag er hier zijn. De natuur geeft alle ruimte. nodigt daartoe uit. Wij mogen daar rust en tijd aan toevoegen. Ik vind dat heel waardevol om te mogen doen.”