Natuurbegraven Nederland

Maashorst

Ontmoet Francis

Graag stel ik me aan u voor, ik ben Francis Happe en ik ben sinds anderhalf jaar werkzaam bij Natuurbegraafplaats Maashorst.

Ik ben een geboren buitenkind. Ik woonde tussen twee wateren in en voor ons huis was een braakliggend terrein waar ik -samen met mijn zussen- eindeloos kon spelen. Ik had een eigen wilg waar ik in klom, en als ik daar dan weer eens in zat, kon ik genieten van het water onder me en was ik een soort van onvindbaar. Dat klimmen kwam ook later weer terug. Niet alleen in de bergen maar ook weer in bomen. Bomen. Mijn favoriete boom is de winterboom die zo mooi zijn takkenstructuur laat zien. Ze is solitair en krachtig. Ook het water is iets terugkerends in mijn leven. Ik hou van zeilen en kanoën, maar ik word ook al gelukkig als ik gewoon maar naar het water kan kijken. Een bergbeek of de continue stroom van rollende golven aan zee. Met daarboven bewegende wolkenluchten met b.v. een mooie Jakobsladder. Tijdens mijn opleiding studeerde ik o.a. af op De kracht van de natuur bij persoonlijke ontwikkeling. De natuur wordt dan ingezet als ruimte voor persoonlijke processen en belangrijker nog, om verbindingen aan te gaan. De combinatie van mens en natuur. Haar belastbaarheid, beleving en kracht. Ik vind het prachtig als ik zie dat de mens ervaart dat de natuur niet iets groots is op afstand maar dat hij of zij er zelf onderdeel van is. Hiermee kom ik op een andere hobby van mij, fotografie; met een fotocamera kan ik focussen op kleine dingen in het grote geheel b.v. op een prachtige krul van de varen met haar symmetrische schoonheid.

Het maken van verbindingen is voor mij een belangrijk onderdeel van mijn leven. In mijn werk op de Natuurbegraafplaats vallen veel interesses en ervaringen samen. Zo word ik regelmatig meegenomen in levensverhalen en familieverbanden, waarbij ik zie dat de natuur een aantoonbaar gunstig effect heeft bij rouw en dat daar de ruimte voor is. Hoe bijzonder is dat. Er was een man die er voor koos om geen gedenkschijf op zijn graf te leggen. Hij zei tegen zijn nabestaanden: “Als ik overlijd en je wilt weten waar ik ben, ga dan de natuur in en je zult me daar vinden.”

Dat vind ik mooi.