Maashorst

Kinderen en verlies

“Ook bij kinderen speelt er heel veel als een dierbare overlijdt. Wat goed is om te weten; Kinderen vragen alleen dat wat ze nodig hebben op dat moment. Probeer er voor te waken ze niet te overladen met informatie, dat is helemaal niet nodig. Kinderen zijn erg veerkrachtig en vragen er niet om de waarheid mooier te verpakken. Ze vragen enkel om eerlijk te zijn.”

Onze collega en verliesconsulente Elles de Wilt is met een groepje jonge kinderen aan de slag gegaan om te praten over hun verlies. Ze vertelde hen Het verhaal van de 3 bomen;

“Er waren eens drie bomen. Tijdens een harde storm verloren ze alle drie een tak waarvan ze erg hielden. De bomen gingen alle drie op een andere manier met hun verlies om. Een paar jaar later ging ik op zoek naar de bomen en heb ik ze weer gevonden.

De eerste boom rouwde nog steeds om zijn verlies en ieder voorjaar als de zon hem uitnodigde om te groeien, zei hij: “Nee, dat kan ik niet want ik mis een belangrijke tak”. Deze boom was klein gebleven en stond in de schaduw van andere bomen. De zon kon er niet meer bij. De wond waar de tak was afgebroken kon je goed zien; het was het hoogste punt van de boom gebleven. De boom was na het verlies niet meer verder gegroeid.

De tweede boom was zo geschrokken van de pijn dat hij had besloten om het verlies te vergeten. Hij was moeilijk te vinden, want hij lag op de grond. Hij was bij een voorjaarsstorm omgewaaid omdat zijn wortels geen houvast meer hadden in de aarde. De plek van de wond was moeilijk te vinden. Deze zat verstopt achter een heleboel vochtige bladeren.

De derde boom was ook geschrokken van de pijn en de leegte in zijn lijf. Hij had gerouwd om zijn verlies. Het eerste voorjaar toen de zon hem uitnodigde om te groeien, had hij gezegd: “Dit jaar nog niet, het is te vroeg.” Toen de zon het tweede voorjaar weer terugkwam met de uitnodiging had hij gezegd: “Ja zon, verwarm mij maar. Mijn wond heeft warmte nodig, zodat ze weet dat ze erbij hoort.” Toen de zon het derde voorjaar weer terug kwam, sprak de boom: “ Ja zon, kom maar, ik wil weer groeien. Ik weet dat er nog veel te groeien is.” De derde boom was moeilijk te vinden want hij was groot en sterk geworden, dat had ik niet verwacht. Gelukkig kon ik hem herkennen aan de dichtgegroeide wond die vol trots in het het zonlicht stond”.

Auteur: Evert Landwaard

Vervolgens mochten de kinderen een lichtje aansteken voor degenen die ze waren verloren, en mochten ze alles wat in hun gedachten speelde gaan schilderen. Elles sloot deze mooie ochtend af met een wandeling op de Natuurbegraafplaats samen met beheerder Bart. Wat leuk dat de kinderen al zoveel natuurweetjes kenden! Jong geleerd..